RESERVED

Muḥammad b. al-Ḥājj ʿAlī (actief rond 1051 AH / 1641–42 CE.); ʿAlī b. al-Ḥājj Ḥasan al-Qaramānī [schrijver].

Imdād al-ḥukkām wa-muʿīn quḍāt al-Islām.

Ottomaanse gebieden, waarschijnlijk Anatolië, gekopieerd door ʿAlī b. al-Ḥājj Ḥasan al-Qaramānī, voltooid in Shaʿbān 1082 AH / december 1671–januari 1672 CE.

8° (19,5 x 13,5 cm), Arabisch manuscript op papier. 243 vellen, genummerd in Arabische cijfers. Arabische tekst in zwarte inkt met rode rubricering, rode onderstrepingen en veelvuldige rode tekstmarkeringen, geschreven in een net Ottomaans nastaʿlīq-handschrift, voornamelijk 27 regels per pagina. Tabel van hoofdstukken aan het begin, gerangschikt in zwart en rood.

Met uitgebreide marginalia, eigendomsinscripties, zegelafdrukken en latere Ottomaanse Turkse annotaties door het hele manuscript.

Gebonden in eenvoudige bruine soepele leerband met opschriften op de randen.

Een latere Ottomaanse Turkse farāʾiḍ tekst, gedateerd 1167 AH / 1753–54 CE, werd aan het manuscript toegevoegd; zijn datum valt samen met een eigendomsnotitie van Aḥmad Najīb/Ahmed Necib b. Wāfī(?) Sulaymān Efendi al-Kutāhī, wat suggereert dat de toevoeging uit zijn periode van eigendom stamt, hoewel het auteurschap niet is vastgesteld.

Het hoofdwerk is van Muḥammad b. al-Ḥājj ʿAlī en werd in 1082 AH gekopieerd door ʿAlī b. al-Ḥājj Ḥasan al-Qaramānī. Hierop volgt een anonieme Ottomaanse Turkse tekst over islamitisch erfrecht (farāʾiḍ), gedateerd 1167 AH / 1753–54 CE.

               Een substantieel gedateerd Ottomaans manuscript van Imdād al-ḥukkām wa-muʿīn quḍāt al-Islām, een Hanafi juridisch compendium voor rechters en bestuurders. De auteur identificeert zichzelf in de opening als “de arme dienaar ... Muḥammad b. al-Ḥājj ʿAlī, een van de rechters van de islam” (Muḥammad b. al-Ḥājj ʿAlī min quḍāt al-Islām). Het werk behoort tot de praktische Hanafi juridische traditie en verzamelt beslissingen, procedurele richtlijnen en geselecteerde vragen die nuttig zijn voor qāḍīs, gouverneurs en functionarissen die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van islamitisch recht.

Het manuscript opent met een uitgebreide inhoudsopgave, waarin de boeken, hoofdstukken en secties van het werk worden vermeld. De tekst citeert of maakt gebruik van belangrijke Hanafi autoriteiten, waaronder al-Hidāya, Qāḍī Khān, al-Khāniyya, al-Wiqāya, Kanz al-daqāʾiq, Majmaʿ al-baḥrayn, en gerelateerde juridische handboeken. De rode rubricering markeert hoofdstukverdelingen, belangrijke termen en geciteerde autoriteiten, waardoor het manuscript de uitstraling krijgt van een werkend juridisch naslagwerk.

Muḥammad b. al-Ḥājj ʿAlī was een Hanafi jurist en rechter die actief was in het midden van de 17e eeuw. In de opening van Imdād al-ḥukkām beschrijft hij zichzelf als “een van de rechters van de islam,” en het werk weerspiegelt deze professionele context: het is een praktisch compendium van Hanafi beslissingen voor rechters en bestuurders. Zijn biografie blijft onduidelijk, maar manuscriptenregisters plaatsen de samenstelling van het werk in of rond 1051 AH / 1641–42 CE.

De colofon is bewaard gebleven en vermeldt de voltooiing van de kopie in Shaʿbān 1082 AH / 1671–72 CE, door de hand van ʿAlī b. al-Ḥājj Ḥasan al-Qaramānī. De hoofdtekst in het Arabisch wordt gevolgd door een kortere Ottomaanse Turkse tekst over islamitisch erfrecht (farāʾiḍ), beginnend met de basmala en een rode kop die farāʾiḍ noemt.

Het volume bewaart rijke latere paratext. Verschillende Ottomaanse eigendomsinscripties en zegelafdrukken bevinden zich op de eindvellen en marges. Eén belangrijke Ottomaanse Turkse notitie lijkt te behoren tot Aḥmad Najīb/Ahmed Necib b. Wāfī(?) Sulaymān Efendi al-Kutāhī, gedateerd 12 Rabīʿ II 1167 AH / 6 februari 1754, dicht in de tijd bij de toegevoegde erfrechtstekst. Samen laten deze notities zien dat het manuscript gedurende meerdere generaties na het kopiëren actief in Ottomaans juridisch en wetenschappelijk gebruik bleef.

Conditie: Band versleten, met wrijving en kleine verliezen. Geurlabel op de voorkant. Eindvellen vervuild, eind losmakend, incidentele randverslijting, enkele paratextuele notities en zegelafdrukken gewreven of gedeeltelijk onleesbaar. Hoofdtekst over het algemeen in zeer goede staat.