[Felix McCarthy (?-? )].

An appeal to the candour and justice of the people of England, in behalf of the West India merchants and planters, founded on plain facts and incontrovertible arguments.

Londen, gedrukt voor en uitgegeven door J. Debrett, 1792.  

8°. XVI, 118 blz.

Uit de band.

Een van de belangrijkste pro-slavernijpublicaties uit het tijdperk van de afschaffingsbeweging, deze verzameling toespraken tegen de oproep van William Wilberforce om de slavenhandel af te schaffen, bevat een anonieme inleiding en een verbindend verslag dat wordt toegeschreven aan “Captain Macarty” of Felix McCarthy (zie Ragatz; Hogg).

Wilberforce’s wetsvoorstel riep op tot een onmiddellijke beëindiging van de handel, maar na uitgebreide debatten werd het gewijzigd om slechts te pleiten voor haar 'Geleidelijke Afschaffing'. Dit werd gezien als een overwinning voor de plantagehoudersklasse, omdat er geen duidelijke tijdlijn voor afschaffing werd vastgesteld. Ondanks dat er meerdere afschaffingswetten werden ingediend, zou de handel nog vijftien jaar voortbestaan.

Volgens Ragatz ontving Macarty £100 van de Society of West India Planters and Merchants voor het auteursrecht. De korte inleiding schetst plantagehouders en handelaren als slachtoffers van onrechtvaardige kritiek en stelt dat 'elke schimmige hypocriet en fanatieke ijveraar' vrij had geweest om hen zonder gevolgen te lasteren. Macarty presenteert de opgenomen toespraken als een 'kalme' en 'onpartijdige' beschouwing van het afschaffingsdebat.

De herdrukte toespraken benadrukken belangrijke argumenten voor de slavenhandel. James Baillie (1737–93), parlementslid voor Horsham en koloniale agent voor Grenada, stelde dat afschaffing de waarde van onontgonnen gronden zou doen dalen en dat kolonisten gecompenseerd moesten worden. Benjamin Vaughan (1751–1835), parlementslid voor Calne en zoon van een Jamaicaanse plantagehouder, verzette zich aanvankelijk tegen afschaffing, omdat hij geloofde dat tot slaaf gemaakten niet klaar waren voor vrijheid en hij een economische ineenstorting vreesde, hoewel hij zijn standpunt later herzag. Banastre Tarleton (1754–1833), parlementslid voor Liverpool, waarschuwde dat de terugtrekking van Groot-Brittannië uit de handel simpelweg andere Europese mogendheden ten goede zou komen en beschuldigde abolitionisten ervan handtekeningen op petities te vervalsen. Tot slot stelde Robert Banks Jenkinson (1770–1828), parlementslid voor Rye, hoewel hij de morele onjuistheid van de handel erkende, zich tegen onmiddellijke afschaffing en stelde hij maatregelen voor om de vruchtbaarheid van slaven te verhogen. Zijn plan werd afgewezen, maar een compromiswet voor 'Geleidelijke Afschaffing' werd uiteindelijk met sterke steun aangenomen.

Editie

dit belangrijke pamflet was een van de 6 die werden gereproduceerd en geïntroduceerd in deel 4 van The British Transatlantic Slave Trade, zonder vermelding van edities. Echter, volgens de JCB-catalogus zijn er twee edities van dit boek. Die in de JCB heeft het trefwoord CHANTS op blz. viii, de onze heeft in plaats daarvan “imputed”, zoals ook de reproductie in The British Transatlantic Slave Trade.

Conditie: met inkt boven de titel geschreven: “John Morgan Esq. Parliament …”, waarschijnlijk de Welsh politicus John Morgan (van Dderw), die van 1769 tot 1792 in het Lagerhuis zat. Ook vaag met potlood “slavery” op de titel.

C3 met scheur bij de rug (geeft geen invloed op de tekst), lichte vervuiling en beschadiging aan de titel en de laatste bladzijde, uit de band.

Referentie:

ESTC T4520.

Hogg, The African slave trade, no. 2357 [fout genummerd in de index als 2857].

Sabin 1779.

Morgan, Kenneth. The British Transatlantic Slave Trade. Vol. 4. Red. by David Ryden. 1st ed. London: Routledge, 2021, pp. 133-265.

Ragatz, Lowell J. The Fall of the Planter Class in the British Caribbean, 1763-1833. Century Co., 1928.