Anonieme kunstenaar.

Slavernijtekening (karikatuur).

Anglo-Caribisch, ca. 1820.

Aquarel en inkt op dik geweven papier, 15 × 27,5 cm. Geen watermerk.

               Dit opvallende aquarel toont een scène op een plantage waarop een zittende slavenhouder onbezorgd toekijkt hoe een tot slaaf gemaakte man wordt gezweept. De meester, een dikbuikige witte man in een rode jas en gele broek, leunt naast een fles en glas wijn, terwijl een tot slaaf gemaakte zwarte bediende hardop voorleest uit een groot, opengeslagen boek met de titel Law. Op de achtergrond geeft een witte opzichter slagen aan een vastgebonden zwart figuur, terwijl andere tot slaaf gemaakte zwarte mensen vanaf achter een hek toekijken.

Aan de rechterkant van de afbeelding staat een uitgebreide potloodinschrift die een dialoog tussen de meester en de tot slaaf gemaakte man reproduceert (in het kreools):

“We moeten deze luie schurken leren dat ze nog niet hun eigen meesters zijn. Dertig slagen als waarschuwing, en als dat ze niet tot inkeer roept, dan moeten we de dosis verdubbelen. ‘Masta, masta, yoo no tink dis hurt, but hurt it do! You no do dis when I’m free man: den you see wedder I don’t give masta white a suck at de same cane! He no let off wid thirty lash, him have double lowance. Your day now, mine anoder [sic] time!’”

Deze tekening combineert tekst en beeld in de traditie van de morele satire uit het begin van de negentiende eeuw en stelt een luie, zelfvoldane slavenhouder tegenover de brute straf van een tot slaaf gemaakte man om de hypocrisie van de slavenhoudende klasse bloot te leggen. Hoewel het werk is gevat in de racistische conventies van die tijd, verbeeldt het dialect een toekomstige machtsomkering en geeft het een stem aan een daad van verzet. Stijlverwant aan Britse satirische kunstenaars zoals Rowlandson en Cruikshank, behoort het werk tot de bredere abolitionistische en koloniaalkritische beeldcultuur die floreerde tussen de afschaffing van de slavenhandel en de emancipatie. Het onderwerp—en in het bijzonder het kenmerkende Caribische kreooldialect dat in het inschrift wordt gebruikt—wijst sterk op een Anglo-Caribische oorsprong, waarschijnlijk uit een persoonlijk schetsboek of dagboek waarin werd gereflecteerd op hedendaagse debatten over slavernij.

Conditie: enkele kleine vlekjes, anders in zeer goede staat.