James Ward (1769-1859); Charles Hénard (1756-1814).

Mevr. Chevalier in de rol van Virginia die water geeft aan de negroe. Opera van Paul & Virgina.

Londen, gepubliceerd & verkocht door de auteur, 1799.

Mezzotint op papier. 50,7 x 40,4 cm. (vel), 49,3 x 39 cm. (plaat). Afgesneden nabij de plaatlijn.

Een tafereel van medelijden en een weergave van ongelijkheid, deze mezzotint toont de actrice en zangeres Louise Chevalier (ca. 1770–na 1801) in de rol van Virginie, in een scène uit de opera Paul et Virginie. Het verhaal, geschreven door Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre en voor het eerst gepubliceerd in 1788, vertelt over twee kinderen die samen opgroeiden op het koloniale Mauritius. De weergave van onschuld, de natuur en het koloniale leven, waaronder ontmoetingen met tot slaaf gemaakte of zwarte personages, fascineerde het Europese publiek en maakte het werk enorm populair, wat leidde tot talloze theatrale bewerkingen. De hier afgebeelde scène is zeer waarschijnlijk afkomstig uit de opera die werd gecomponeerd door Jean-François Le Sueur en voor het eerst werd opgevoerd in 1794.
               Het beeld legt een belangrijk emotioneel moment vast: Virginie die water aanbiedt aan een uitgeputte zwarte man. Op het eerste gezicht presenteert de scène een eenvoudige daad van vriendelijkheid. De sierlijke houding, zachte belichting en zorgvuldige compositie versterken dit allemaal. De scène is echter gebouwd op een duidelijke raciale hiërarchie en wit superiorisme. De zwarte figuur wordt knielend, afhankelijk en anoniem afgebeeld, terwijl Virginie boven hem staat, kalm en beheerst, als belichaming van controle en deugdzaamheid. Zijn rol is passief; die van haar is actief en moreel verheven. Dit onevenwicht weerspiegelt de manier waarop de Europese kunst uit die periode zwarte figuren vaak afbeeldde als ontvangers van witte weldadigheid in plaats van als individuen op zichzelf.
               Actrice Louise Chevalier, een Franse artiest die in de jaren 1790 op internationale podia actief was, behoorde tot een generatie acteurs wiens roem zich over Europa verspreidde, en prenten zoals deze hielpen hun theaterrollen vast te leggen in een meer permanente, verzamelbare vorm. Mezzotint, met zijn zachte toonovergangen en schilderkunstige effecten, was bijzonder geschikt voor emotionele en theatrale onderwerpen zoals deze, en werd in Groot-Brittannië veel gebruikt om scènes uit populaire toneelstukken te reproduceren en artiesten te promoten bij een groeiend publiek.

Conditie: over het algemeen gerestaureerd met enkele voornamelijk aan de randen gesloten scheuren en platgeslagen plooien. Lichte algemene verkleuring.

Referentie:

Smith, British mezzotint portraits (London, 1884), James Ward, no. 9, p. 1443.

Frankau, Eighteenth Century Artists and Engravers: William Ward A.R.A. and James Ward R.A., 1904.